بدرود دیکتاتور!

اسماعیل وفا یغمایی

ــــــــــــــــــــــــــ

عشق را به بازی گرفتی

و آفتاب را ؛

ابرها را به نمک الودی

 آبها را به زهر،

و آینه ها را

به غباراستخوانهای زیباترین زنان،

تو شبان بودی!

تو ارتش آزادیبخش را دوست داشتی

باور می کنم که تو ارتش آزادیبخش را دوست داشتی

چون  دلارا ترین چراگاهی پرغوغا در روز 

وچون زیباترین اصطبلی خاموش در شب

 در امتداد وبر لبه اقیانوس،

وگواهی می دهم که تو مردم را دوست داشتی!

نه ایستاده و راست قامت،

بل چون گله هائی عریان از مرد وزن وکودک

با زنگوله هائی بر گردن

باباسنهائی مضحک و بر افراشته در آفتاب!

و در حال چرا، در صفوفی مواج و بع بع کنان

 که سگان آهنین تیز دندان تو آن را به پیش برانند،

بدرود دیکتاتور!.

چون بودی تو

می خواستی تمام بودن، تو باشی!

می خواستی تمام هستی تو باشی!

{ در تو به سفر میروم دیکتاتور!

در طول تو و در عرض تو

در درازا و پهنا و ارتفاع و ضخامت زمان و روان }

تو می خواستی که:

تو باشی که هر سپیده دم بر بامها طلوع کنی

تو باشی که در بدر کامل ماه کامل شوی

تو باشی سوسوزنان بر فراز بامها

تو باشی موجهائی که بر سواحل تن ایران تن می کوبند

تو باشی رودها و جویبارها

تو باشی صدای ناقوسها

تو باشی آوای پرندگان و سرود گیتارها

تو باشی تمام درفشها و پرچمها و پلاکاردها

تو باشی بر تمام سفره ها

بر تمام دیوارها

بر تمام لبها

در تمام شعرها

در تمام بسترها،

تو باشی تمام مردانی که می گایند*

تو باشی تمام زنانی که بار می گیرند

تو باشی تمام کودکانی که زاده می شوند

و اما توباشی تنها کسی که نمی میرد!

و دریغا که خلوت صادق آبریزگاه مجللت

وصدای شجاع گربه وار باد روده هایت

{ پیش از آنکه گلوله ای در مغزش بنشانی!! }

فنا پذیری ترا به تو یاد آور شد

که تو نیز مانند دیگران می تیزی!

و لاجرم بزودی

 میمیری!

پس بدرود دیکتاتور!!.

در سودای قدرت،

 تمام قدرت!

شلاق برخون و چشم مردمان کوفتی

بر بینائی و شنوائی و بویائی ارتش آزادیبخش

بر چشائی و توان لمس وحس،

در سودای قدرت،

تمام قدرت!

خود را به تمام رنگها آراستی

وپر رنگ و پر رنگ تر شدی

تا دیگران کمرنگ و کمرنگ تر شوند

و پیرامون تو هیچ نماند جز تو وآنکه به فرمان توست!

می خواستی

تنها نام باشی و تنها تصویر!

تنها راه باشی و تنها مقصد!

می خواستی

تمام ذهن ها و زبانها تکرار ذهن و زبان تو باشند

تمام نگاهها امتداد نگاه ترا دنبال کنند

تمام چشمها آنچه را تو می بینی ببینند

تمام گوشها آنچه را تو می شنوی بشنوند،

در سودای قدرت،

 تمام قدرت

مسلسل چیانت عروسکها و بستنی های کودکان را به رگبار بستند

بمب گذارانت ساده ترین آرزوها را منفجر کردند

و بادبادکهای رقصان در آسمان را به زیر کشیدند

و در سودای جاودانگی

چون ستونی از خارا

تکیه زده بر پرچمها و ناقوسها

تکه ای از زمان را به پولاد و سنگ مذاب آلودی

تاحجاران و تراشکاران

نام و نقش ترا بر آن نقش زنند

و حجاران و تراشکاران

نام و نشان ترا بر آن نقش زدند

بدرود دیکتاتور!

 من در انتهای حقیقت

و از تمامی تاریخ آموخته ام که:

 دیکتاتورها اگر فراز آیند

اگر فراز آیند

طباخان چیره غذایشان را خواهند پخت

نعلبندان ماهر اسبشان را نعل خواهند کرد

خیاطان با تجربه شنلهاشان را خواهند دوخت

سربازان مومن از کاخهاشان نگهبانی خواهند کرد

شاعران انها را خواهند سرود و نوازندگان خواهند نواخت

توجیه کنندگان آنان را توجیه خواهند کرد

قاریان آنان را قرائت خواهند کرد

ولاجرم دوالپایان دوال برگردنها سفت کرده

مظلوم و مطمئن و با کامیونهائی انباشته از امدادها و دلیلها

وبه مدد پرچمها و ناقوسها و کتابهای آسمانی

وجهل مظلوم وظلم تیز هوش

عمری دراز خواهند کرد

پس تمام شمعها را روشن کنیم

و تمام حقیقت رابدانیم،

بدرود دیکتاتور!

10 دسامبر 2006 میلادی

نوشته شده توسط حسن زبل در |